21/12/2013
Hasretin yakıyor alev alev
Resmine bakınarak hep ağlarım
Düşünür çıkar yol bulamıyorum
Sensizlik ateşiyle yanarım
Ne olur son bir kez elini bir tutsam
Gül kokan o saçlara dokunupta ağlasam
Yüzünü görmesem bile
Sesini duymadım diye
Senin hiç olmadığın yere gidemem
Bize mi ağladı kader
Bu acı bir ömür yeter
Biri çıkıp dese geçer, Geçemez
Sanki bir pusuya yatmışta İstanbul
Şarjörüne ölüm sürmüş beklemiş
Seni alıp giden tren son vagon son kanpana
Son kez el sallayışın gözlerime değil beynimin en ücra hücrelerine işlemiş
Gidemem ! Her yer seninle doluyken
Baktığım her şey bir şey gizlerken
Dinlediğim her şarkı beni böyle darmadağan ederken
GİDEMEM ..
Ne olur böyle ıssız
Böyle yalnız bırakma beni
Ben bir Eyyüb sabrıyla beklerken seni
Şairin dediği gibi hangi türbe dindirir bu acımı şimdi
Hangi dua, hangi evliya tesir geri döndürmeye şimdi
Söylesene, susma ne olur?
Sen de bir şeyler söyle,
Ağız ucuyla da olsa
BEN DE GİDEMEM de !
Bunca yaşanmışlığı bir kalemde silemem de.
Gitme.. Gitme .. Gitme ..
Ben senin yüreğini gördüm
Sen istediğin kadar sus şimdi
Yüreğini gördüm diyorum sana..
Yürek ki ;
Uğruna savaş verdiğim her şeyi
bir gecede ateşe vermeme sebep olan bir yürek
sahip olduğum her şeyi yıkıp geçmeme
bir gülüşün için herkesi ağlatmama sebep olan
bir yürek
Alevlerin arasında gözyaşlarımın beni
bu denli üşütebileceğini ise kestiremedim
hayatımın hatasıydı belki,
biliyorum
dokunmaya kalkmamalıydım
ve sen
bu denli susup kaçmamalıydın
Gülüşünü özledim
Üşüyorum!
