17/02/2026
ปิดจบไปแล้วกับดวงตะวันตกหลังพระใหญ่ ผมไปเก็บภาพในวันวาเลนไทน์ 14/02/2569 ปกติไม่ได้เกาะติดแบบลงลึก มาถ่ายตามไวรอล ถ่ายได้ 2 วัน 13 และ 14 มาเพื่อเก็บภาพเป็นประสบการณ์ วันที่ 14 มีฝุ่น PM 2.5 และเมฆ ทำให้ช่วงพีคลงจุดที่เศียรพระ ภาพไม่น่าประทับใจ
แต่ก็มีภาพที่สะดุดตาผมใบนึง กับรถตุ๊กๆ ที่อยู่ด้านหน้าเฟรม มีแถวของช่างภาพบนสะพาน 2 เศียรพระอยู่ในชั้นถัดไปและสุดท้ายคือดวงตะวัน เฟรมนี้ดวงตะวันออกจจากก้อนเมฆมาช่วงนึง ก่อนถูกกลืนหายไปอีกครั้งในช่วงตกหลังเศียรพระ
ผมเปลี่ยนที่ยืนจากวันแรกที่อยู่บนสะพาน 3 ลงมาด้านหน้าสะพาน เพื่อหามุมที่แตกต่างจากวันแรก ลดเส้นนำสายตาของถนน ลดเนื้อที่ว่างของแถวช่างภาพ และองค์พระ การเปลี่ยนจากมุมสูง ลงมาแนวระนาบถนน มีความเสี่ยงจากรถที่วิ่ง ผมเลือกยืนบนเกาะกลางถนนช่วงกลับรถ ลงพื้นถนนให้น้อยที่สุด(ขาตั้งกล้องและขาตัวเอง) ความเสี่ยงอีกอันนึงคือ ส่วนล่างของภาพเนื้อที่ถึง 1 ใน 3 ผมคาดหวังไว้ก่อนมาตั้งกล้องว่า ส่วนนี้ต้องมีอิมแพค ที่ส่งพลังให้ภาพอย่างแรงมาก ส่วนนี้ไม่มีการจัดฉาก ผมคาดหวังว่าจะมีคนข้ามถนนด้านหน้า หรือจักรยานมากลับรถ แต่มีจังหวะที่รถตุ๊กๆ มากลับรถพอดี 2 ใน 3 มีความแน่นอนและไม่แน่่นอนที่เกี่่ยวกับอากาศ แต่ทั้งหมดทั้งมวล ก็อยู่ในช่วงเวลาที่พอดี ถึงแม้จะมีสายไฟพาดผ่านที่อาจขัดใจ แต่ผมคิดว่า มันบอกเล่าเรื่องราวดีนะครับ 😀🙏
ปล. จุดที่ผมถ่ายคือสะพานลอยคนข้ามถนนที่ 3 นับจากวงเวียนใหญ่มา ถนนลาดหญ้า หน้าสถาบันจิตเวชศาสตร์ (สมเด็จเจ้าพระยา) ครับผม
