20/03/2023
2 อาทิตย์แรกในประเทศแคนาดา
✈️ครอบครัวเรา3คน พ่อแม่ลูก ออกเดินทางจากประเทศไทยเมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2023 เวลา 07.10 น. โดยเที่ยวบิน NH806 > NH136 > AC8192 ถึงจุดหมายปลายทางประมาณ 19.30 น. เวลาท้องถิ่น
การเดินทางราบรื่นมาก พี่ชุนไม่งอแงเลยตลอดทาง ทั้งที่เป็นการขึ้นเครื่องบินครั้งแรกของหนู ลูกนอน/กิน/เล่น ยังคงไม่มีการดูจอเป็นตัวช่วยใดๆ แถมยังกินอาหารแบบผู้ใหญ่ได้แบบเต็มตัว แม่เซอร์ไพรส์มากๆ และขอบคุณลูกมากจริงๆที่ทำให้ทุกอย่างง่ายขนาดนี้
🧳💼🎒ลงเครื่องมาเจออากาศติดลบ ก็มีงงๆกันนิดหน่อย โชคดีที่ที่พัก Airbnb ที่จองไว้สภาพโอเค ตรงปก เข้าที่พักพร้อมสัมภาระจำนวนมาก กระเป๋าใหญ่ 6 ใบ กระเป๋าเล็ก2ใบ ไม่รวมกระเป๋าเป้ แม่รีบงัดอุปกรณ์ทำความสะอาดที่พกมาจากไทยขึ้นมาจัดการคลีนทั้งห้องพักก่อนเลย ซึ่งก็โหดตรงที่พื้นมีแต่เศษดินทราย น่าจะเพราะวัฒนธรรมใส่รองเท้าในบ้านสไตล์ฝรั่ง เจ้าของบ้านน่าจะภูมิใจในตัวผู้เช่าคนนี้ เพราะแม่มุดทุกซอก เช็ดทุกมุม ทุกจุดสัมผัส ล้างแม้กระทั่งถังขยะ ให้มั่นใจว่าเราจะสามารถจับทุกอย่างได้แบบสบายใจ
พวกเราใช้เวลา3-4วันแรกไปกับการเปิดบัญชี เปิดซิมโทรศัพท์ และทำ SIN No. รวมถึงตระเวนไปตามซุปเปอร์และห้าง เพื่อซื้อข้าวของที่จำเป็นเพิ่มเติม แม่กับป๊าได้รองเท้า Winter boots แบบไม่แพงมาใช้แก้ขัด แต่ของพี่ชุนไม่มีไซส์เลย แม่นึกได้รีบเข้าเว็บกดสั่ง แต่กว่าของจะมาถึง ใช้เวลาถึง7วัน พี่ชุนอึดมาก ทนเท้าเย็นใส่รองเท้าธรรมดาโดยไม่งอแงและไม่ป่วยเลย รวมถึง Jetlag อยู่แค่ 3-4วัน ลูกก็นอน+กินได้ตามตารางปกติ
ที่สำคัญการกินอาหาร ที่อยู่ดีๆลูกก็ทานแบบผู้ใหญ่เต็มตัวได้ก่อนบินแค่2-3วัน (พี่ชุนถือเป็นเด็กทานยากตั้งแต่เล็กๆ แม่ให้ลองอะไรก็มีอาการจะอ๊อกออกมาตลอด มีไม่กี่อย่างที่พี่ชุนจะยอมทาน) รวมถึงลูกเลิกเพิสกลางวันได้100% ตั้งแต่วันแรกๆที่มาถึง ลูกทำได้เองโดยที่แม่ไม่ต้องฝึกเลย ต้องยกเครดิตให้ลูกเลยนะครับ ขอบคุณมากจริงๆนะลูก
ในส่วนอาหารการกิน พวกเราชิลกันมาก เพราะปกติทานกันง่ายๆอยู่แล้ว ปะป๊ารับบทเชฟประจำบ้าน ทำอาหารไทยให้พวกเรากินกันอย่างสบายพุง แกงจืด ผัดผัก ไข่เจียว ไก่อบ ไก่ทอด สลับวัตถุดิบวนไป แค่นี้ก็แฮปปี้ที่สุดแล้วล่ะ ขอบคุณปะป๊ามากๆนะครับ
เมืองที่เรามาอยู่ เป็นเมืองต่างจังหวัด บรรยากาศเหมือนอ.นางรอง จ.บุรีรัมย์ที่แม่เกิดและโตมา (ที่นี่ออกจะเจริญกว่าด้วยซ้ำ) แม่เลยรู้สึกปกติมาก ไม่มี culture shock ใดๆ ต้องขอบคุณความเป็นเด็กบ้านนอกของตัวเองนะเนี่ย ประกอบกับบ้านเรามีไลฟ์สไตล์ที่อยู่กันแบบเรียบง่าย เลยรู้สึกโอเคมากกับความสบายๆของบ้านเมือง
📚กิจวัตรประจำวันในช่วงที่ผ่านมา คือพาพี่ชุนไปห้องสมุด ไปอ่านหนังสือ เล่นของเล่น และเข้าคลาส Play group ที่ทางห้องสมุดจัดไว้ (ฟรี) ซึ่งเข้าทางพี่ชุน เพราะลูกชอบอ่านหนังสือมาก ขอบคุณประเทศแคนาดาสำหรับสิ่งดีๆแบบนี้
ส่วนเวลาอยู่บ้าน ป๊ากับแม่ซื้อของเล่นใหม่ให้พี่ชุน2อย่าง คือรถเข็น food truck กับ รถขาไถเด็กเล่น ซึ่งพี่ชุนฟินมาก ขายของ ทำอาหาร และขับมาส่งให้แม่กับป๊าทั้งวัน สลับกับขอให้อ่านหนังสือให้ฟังวันละ50รอบ (50รอบจริงๆไม่ใช่ตัวเลขสมมติ) อย่างที่รู้กันว่าลูกแม่รักการอ่านหนังสือมากกว่าการปีนป่ายปล่อยพลัง
🚘อ้อ พวกเรามีรถคันแรกที่แคนาดาแล้วนะ สีแดงรับทรัพย์มาเลย เป็นรถมือ2จาก Taylor Toyota ที่รุ่น/สภาพรถและราคาตอบโจทย์บ้านเราได้ลงตัวพอดี ซึ่งการอยู่ที่นี่ รถคือสิ่งจำเป็นรองมาจากบ้านเลยล่ะ โดยเฉพาะคนที่มีลูกเล็กอย่างเรา
จากนี้ก็คงต้องปรับตัวกันต่อไป ทั้งในเรื่องงาน และเรื่องการหากิจกรรมให้ลูกทำ เพราะบ้านเราไม่รีบเรียน แม่แพลนจะให้พี่ชุนลองเข้า Preschool สัก 4ขวบกว่าๆหรือเมื่อพี่ชุนพร้อม หวังว่าอะไรๆจะลงตัว และดีขึ้นๆในทุกวัน ซึ่งจริงๆตอนนี้ก็ดีอยู่แล้วนะ ยังไม่ได้รู้สึกถึงอะไรที่ไม่โอเคเลย 🙂 เป็นกำลังใจให้พวกเราด้วยนะคะ
