Wczoraj - Dziś - Jutro ... Historia oraz teraźniejszość , czyli walka o remont, utrzymanie połączeń i niedopuszczenie do fizycznej likwidacji linii. Linia ta jest częścią Galicyjskiej Kolei Transwersalnej, a cała inwestycja miała na celu połączenie już istniejących tras o przebiegu równoleżnikowym i stworzenie nieprzerwanego ciągu komunikacji kolejowej z zachodu na wschód terytorium. Karola Ludwi
ka) przed przewidywaną wojną z Rosją. Kolej ta miała również przyczynić się do zaktywizowania słabo rozwiniętych obszarów górskich. Stacje końcowe Kolei Transwersalnej to Czadca (obecnie Słowacja) i Husiatyn (obecnie Ukraina). W roku 1881 na Dworze Cesarskim zostaje wniesiona ustawa o budowie Kolei Transwersalnej łączącej Czadcę, Żywiec, Suchą, Oświecim, i Nowy Sącz. Największy interes w otwarciu tej linii kolejowej mieli Habsburgowie Żywieccy, arcyksiążęta Albrecht Fryderyk Rudolf von Habsburg i jego młodszy brat, Karol Ferdynand. Zwiększyło by to ich możliwości eksportowe piwa ze słynnego już browaru żywieckiego oraz wyrobów metalowych z huty Węgierska Górka. Już wtedy był podpisany wstępny kontrakt na dostawę rur dla wodociągów wiedeńskich załatwiony dzięki koneksjom Habsburgów na Dworze Cesarskim. Problemem był wywóz tych rur z Węgierskiej Górki do Wiednia. Ulegając ich prośbie cesarz 28 grudnia 1881 roku wyraził zgodę na budowę linii kolejowej z Suchej w kierunku Oświęcimia i w druga stronę Czadcy przez Żywiec i wyznaczył rozpoczęcie prac przy Kolei Transwersalnej na rok 1882. Przekazanie placu budowy nastąpiło już 25 lipca 1882 roku. Z pięciu ofert wybrano najtańszą, złożoną przez konsorcjum Karl Baron von Schwarz Knaur & Gross, Liwenfeld’s Witwe & Company. Proponowało ono wybudowanie tej linii za zryczałtowaną cenę 20 984 000 florenów, a w przypadku zastosowania mostów drewnianych - nawet za cenę 20 284 000 florenów. Gdyby zaszła konieczność budowy również odgałęzienia Zagórz – Gorlice, kwota wzrosłaby o 110 tys. florenów. 17 października 1882 rozpoczęto budowę w miejscowości Sporysz koło Żywca. Prace rozpoczęto tak szybko dzięki przychylności Arcyksięcia Albrechta, który oddaniem bezpłatnym gruntów pod kolej umożliwił natychmiastowe rozpoczęcie budowy. Budowa całej linii miała trwać 2 lata i sześć miesięcy. Termin ten nawet skrócono mimo że cały teren był bardzo ciężki dla budowy linii kolejowej. Należało wybudować wiele wiaduktów, przęseł, budynków dworcowych. Jednak cała linia oddana została do użytku już 16 grudnia 1884 r. Ostatecznie linia główna Kolei Transwersalnej kosztowała 24 099 214 florenów, a linie boczne 11 299 985 florenów. Kwota ta obejmuje również dotację ze strony samej Galicji w wysokości 1 100 000 florenów. Ta podgórska linia jednotorowa nadawała się jedynie dla 50 czteroosiowych pociągów towarowych po 250 ton brutto. Przyczyna otwarcia najbardziej malowniczego odcinka kolei Sucha – Żywiec przez Jeleśnię, Hucisko i Lachowice była większa rentowność eksploatacji okolicznych lasów. Przez to Ślemień, będący w tym czasie małym miasteczkiem, leżącym na dawnym trakcie handlowym zredukowany został do miana wioski. Na linii Żywiec – Zwardoń otwarto ruch osobowy dnia 3 listopada 1884 roku, a 15 listopada tegoż roku ruch towarowy. Po otwarciu ruchu osobowego i towarowego na ostatnim odcinku: Żywiec – Sucha – Chabówka – Nowy Sącz w dniu 16 grudnia 1884 r., linia transwersalna była w ruchu na całej swej długości. Towarzystwo Kolej Północna oddało stację kolejową Żywiec państwu austriackiemu bezpłatnie pod warunkiem wspólnego jej użytkowania. Rok przed oficjalnym otwarciem linii kolei transwersalnej i wjazdem oficjalnego pociągu do Suchej wjechał tu pociąg, „nieoficjalny”. Tak to relacjonowano ówcześnie: „...dnia 31 maja 1883 roku o godz. 8 przed południem zajechał pierwszy pociąg kolei żelaznej z Żywca przez Lachowice do Suchej i odtąd poczęły kursować pociągi do Żywca, Krakowa i Sącza...”
Źródło: http://parafia-lachowice.pl/index.php/historia/inneciekawe/172-gtrb
