Łączymy Biznes

07/10/2026

05/10/2026

03/10/2026

01/10/2026

01/10/2026

‼️ CZASEM JEDNO ZDANIE TRENERA WAŻY WIĘCEJ NIŻ 1000 SŁÓW ‼️

Bartosz Mazurek po meczu ze Szwecją powiedział coś, co z perspektywy psychologii sportu jest niezwykle ważne:

„Sztab U21 jest bardzo profesjonalny, wpaja nam, że mamy grać z pewnością siebie. Każdy ma taką jakość, by wejść i podnieść poziom”.

I teraz spójrzmy na drugi komunikat.

Jan Urban po meczu pierwszej reprezentacji ze Szwecją mówi publicznie:
„Nasz potencjał jest obecnie ograniczony”.

Dwa sztaby. Dwa komunikaty. Dwa zupełnie różne sposoby budowania środowiska psychologicznego zespołu.

Nie chodzi o to, żeby zawodnikom wmawiać, że są najlepsi na świecie. Psychologia sportu nie polega na zakłamywaniu rzeczywistości. Chodzi o coś znacznie ważniejszego:

Czy trener wzmacnia u zawodnika przekonanie „mam zasoby, żeby sobie poradzić”, czy dokłada mu kolejną informację o jego ograniczeniach.

Boisko bezlitośnie pokazuje różnicę.
Zawodnik może dostać piłkę i pomyśleć:
„GRAM. BIORĘ ODPOWIEDZIALNOŚĆ.”
Albo:
„TYLKO TEGO NIE SPIEPRZ.”

Technicznie to może być dokładnie ten sam piłkarz. Psychologicznie już nie.
Dlatego słowa trenera reprezentacji nie kończą się wraz z konferencją prasową. Trener jest jednym z najważniejszych źródeł informacji, z których zawodnik buduje ocenę własnych możliwości i możliwości zespołu.

Można powiedzieć:
„Mamy ograniczenia, przeciwnik jest lepszy”.
Można też powiedzieć:
„Wiemy, gdzie mamy deficyty. A teraz pokażmy to, co mamy najlepsze”.

To nie jest coaching. To jest zarządzanie przekonaniami, uwagą i zachowaniem zawodnika pod presją. Dobry trener nie musi mówić zawodnikowi, że jest świetny. Powinien jednak bardzo uważać, żeby nie zabierać mu odwagi, której za chwilę będzie od niego wymagał na boisku.

I właśnie dlatego zdanie młodego reprezentanta po meczu jest dla mnie tak mocne:
„Sztab w nas wierzy”.

Bo zanim zawodnik zacznie grać odważnie, musi funkcjonować w środowisku, które tej odwagi nie karze. Może właśnie tutaj warto rozpocząć dyskusję o polskiej reprezentacji.

Nie tylko:
Jakim potencjałem dysponujemy?
Ale również:
CO SZTAB ROBI Z POTENCJAŁEM, KTÓRY JUŻ MA?

ps. W sztabie tej reprezentacji, jako trener bramkarzy, pracuje Arkadiusz Onyszko.
Jeżeli zawodnicy po meczu mówią o profesjonalizmie sztabu, zaufaniu i o tym, że czują jego wiarę w swoje możliwości, to jest to również najlepsza wizytówka ludzi pracujących na co dzień za kulisami.

Gratulacje, Arek! 👏 Świetnie widzieć trenera jako część środowiska, o którym zawodnicy mówią właśnie w taki sposób.

23/09/2026

Są ludzie, którzy robią wydarzenia i są ludzie, którzy budują coś, co po latach staje się częścią miejsca.

Adam Derkacz od 10 lat tworzy Nadbużański Bieg Pod Prąd. Bez wielkiej korporacji za plecami. Bez robienia z idei produktu marketingowego. Za to z ludźmi, którzy uwierzyli w ten projekt, firmami, które go wspierają, i ogromem własnej pracy, czasu, energii, a zapewne nieraz także własnych pieniędzy.

I chyba właśnie to najbardziej w Adamie szanuję. Pracuje poza granicami kraju, a mimo to wraca i konsekwentnie buduje tutaj coś swojego. Nie jest człowiekiem, który lubi chodzić i się prosić. Woli zakasać rękawy, zorganizować, znaleźć rozwiązanie i zrobić. Mniej mówi o działaniu, więcej po prostu działa.

Tak przez dekadę wyrósł jeden z największych biegów przeszkodowych we wschodniej Polsce, ale dla mnie Bieg Pod Prąd to coś więcej niż liczba uczestników, kilometry trasy czy przeszkody.

To projekt wyhodowany tutaj, od podstaw,z własną tożsamością, z szacunkiem do polskiej historii, tradycji, patriotyzmu i ludzi. Jednocześnie z ogromną dawką zabawy, sportowej rywalizacji i zwykłej ludzkiej wspólnoty.

W czasach, kiedy wiele rzeczy powstaje na sezon, pod zasięg, sponsora albo szybki wynik, dziesięć lat trwania przy swojej idei mówi o człowieku więcej niż najlepsza autoprezentacja.

Bo pomysł może mieć każdy.
Zapał na pierwszy rok wielu.
Lecz wziąć odpowiedzialność za pomysł i nieść go przez dziesięć lat, również wtedy, kiedy nikt nie widzi kosztów, problemów i pracy za kulisami to już zupełnie inna kategoria.

Adam, jesteś wielkim człowiekiem. Nie dlatego, że zrobiłeś wielki bieg. Ten bieg stał się wielki, bo przez dziesięć lat stał za nim człowiek, który nie odpuścił swojej idei.

Dziękujemy Ci również za to, że możemy być częścią tej historii i partnerem Nadbużański Bieg Pod Prąd, 10 lat to już nie wydarzenie. To historia, którą konsekwentnie piszesz. Cieszymy się, że możemy dopisać do niej również mały fragment od siebie.

22/09/2026

19 lat. Pierwsze zasłużone zgrupowanie pierwszej reprezentacji Polski. A internetowa „komisja ekspertów” ocenia …

„Z taką twarzą do reprezentacji?”
„On na coś chory jest?”
„On w piżamie przyjechał?”
„Co za typ”

Trzeba mieć naprawdę mało własnych osiągnięć, żeby poczuć się większym po poniżeniu 19-latka, który właśnie dostał się tam, gdzie ty możesz co najwyżej kupić bilet.

To jak pluć z balkonu na człowieka idącego na stadion i czuć przewagę, bo stoi się piętro wyżej. Nie nazywajmy tego „opinią”.
Opinia dotyczy gry. Wyśmiewanie wyglądu to zwykłe chamstwo, któremu internet dał zasięg i anonimowy nick.

I jest w tym coś wyjątkowo żałosnego, dorośli ludzie próbują sprawdzać odporność psychiczną 19-letniego zawodnika, sami nie mając nawet odporności na własne kompleksy ani odwagi podpisać swoich słów nazwiskiem.

Wojtek powodzenia w reprezentacji. Rób swoje. Przede wszystkim życzę Ci dobrych, mądrych ludzi wokół siebie. Bo na pewnym poziomie sportu szybko okazuje się, że nie każda opinia zasługuje na uwagę, a nie każdy, kto krzyczy z trybun internetu, zasługuje nawet na sekundę Twojej energii.