07/06/2026
35 kaarsjes, duizenden kilometers en ontelbaar veel mooie herinneringen β¨
π₯³ En daar zijn we dan, chapter 35, zoals de jeugd het tegenwoordig noemt π΅πΌ. Ik dacht erover na om even terug te blikken op de afgelopen jaren, want er is veel veranderd.
Het begon allemaal na mijn studie, toen mijn moeder me (op een manier die alleen moeders kunnen) adviseerde om meteen door te gaan voor mijn Niwo-vergunning. Haar motto: βJe weet maar nooit π§βπβ. Met die vergunning op zak ging ik meteen door voor mijn bakwagenrijbewijs. In die tijd hadden we eigenlijk alleen een paardenwagen, dus echte ervaring opdoen was er niet bij. Dus door naar trekker-oplegger.
Op mijn 20e, met alle rijbewijzen op zak, zei mijn vader: βIk heb een leuk ritje voor jullie.β Nu denk je misschien: hoezo jullie? Nou, mijn zus had toen ook al haar rijbewijzen, dus het plan was om samen een auto te delen.
Zoβn twee jaar lang hebben we samen gependeld: Eindhoven-Aken-Born-Maastricht-Eindhoven. Het klinkt simpel, maar het was een perfecte manier om te leren manoeuvreren zonder meteen veel stress.
Na verloop van tijd veranderde het werk: meer adressen, van industrieterrein tot particulier, van pallets tot lengtevrachten. En ga zo maar door!
Inmiddels ben ik al 15 jaar onderweg voor MB-transport, een super mooie mijlpaal. In 2020 nam ik de firma over van mijn ouders, wat nog meer verantwoordelijkheden met zich meebracht. De dynamiek die dit met zich meebrengt vind ik ontzettend leuk.
Daarnaast ben ik ook nog moeder van twee prachtige kindjes geworden, iets waar ik ontzettend trots op ben! Dankzij een geweldig supportsysteem om me heen kan ik op deze dagen steeds drie dagen onderweg zijn en doen wat ik graag doe.
Zo zie je maar, heel veel veranderd, maar uiteindelijk, als de basis goed is, blijft er een heel groot deel hetzelfde π€.