Sandrina's Persoonlijk Rome - Programma’s voor Romereizen

Sandrina's Persoonlijk Rome - Programma’s voor Romereizen Mijn Rome-inspiratie voor jou: Je hebt een vriend in Rome Voor Sandrina is Rome een intense ervaring en continu bombardement van je zintuigen.

Met Persoonlijk Rome wil ze dat gevoel ook voor uw Rome-reis organiseren door een perfecte programma op te stellen. Wat is leuk en wat is hype? Wat zijn de do's en don'ts in een Rome-bezoek? wat kun je nog doen na de 2e keer Rome? Hoe maak je een interessant en toepasselijk programma voor de bedrijfsreis? Zij maakt de ideale combinatie van leuke hotels, verrassende tours, prima activiteiten, Rome-

buiten-de-gebaande-paden, muziekvoorstellingen, tickets, transfers, gastronomie en restaurants voor reizen met familie en vrienden, collega's en relaties.

23/06/2026

Wil je heel even ontsnappen van de drukte en de hitte?

Neem dan het groene zijpad op de Capitool. Het is een smal pad tussen de steile trappen van de Ara Coeli kerk en de Cordonata van Michelangelo in.

Deze romantische pergola werd in de 19e eeuw bedacht men een wandelpad op de helling van de Capitoolheuvel die Piazza del Campidoglio verbond met piazza Ara Coeli.

Het pad loopt door wat voorheen de tuin van de Frati Franciscani was, voordat zij hun terrein grotendeels moesten overdragen aan de Staat. Jarenlang verwaarloosd en gesloten, is deze passage onlangs weer geopend. Zelfs de fontein in de tuin is gerestaureerd en klettert weer vrolijk water.

Ik kan niet wachten om in de lente onder de waterval van geurende blauwe regen te lopen!

18/05/2026

Heb je je wel eens afgevraagd wat er áchter het rooster, de zware ijzeren luiken, in het altaar zit? In de Scala Santa (Heilige Trap) kun je een onverwacht kijkje achter de schermen nemen.

In een mooie fototentoonstelling worden de eeuwenoude, prachtige en kostbare objecten getoond, die de grootste heilige schat van de Kerk vormen. Het zijn de reliekhouders: de kistjes, dozen en doeken, waarin de resten van de heilige martelaren worden bewaard.

Voor ons lijkt die reliekenverering heel ver weg. Maar vergelijk het met hoe je de trouwring van je ouders bewaart, waarschijnlijk op een speciale plek, misschien wel in een extra mooi doosje. Zo af en toe kijk je ernaar en haal je herinneringen op. Of een stukje van de Berlijnse Muur, of het t-shirt met de handtekening van je voetbalidool.
Zo was het ook in de middeleeuwen met relieken. Heiligheid is iets dat op het diepste niveau ook het lichaam zelf verandert. De resten van de lichamen van de martelaren zijn dus niet alleen een symbool, maar in zichzelf heilig. Het bezit van relikwieën gaf status en gezag.
Geen wonder dat in het middeleeuwse Rome deze schatten met de grootst mogelijke eerbied werden behandeld. De belangrijkste collectie bevond zich in het Patriarchium, de bestuurscitadel rond de kerk van Sint Jan van Lateranen, vandaag de dag vrijwel helemaal verdwenen. In het Heilige der Heiligen, de privé-kapel van de middeleeuwse pausen, staat een altaar waar deze stukken in gesloten waren. Het belangrijkste Christus-icoon van de stad waakt over de schat aan vroomheid. Non est in toto sanctior orbis locus. Er is geen heiliger plek in der hele wereld.

‘Thesaurus Pietatis’ is te zien tot 31 augustus

10/05/2026

In de stille zijstraatjes van de statige Via Giulia vind je het Oratorium del Gonfalone. Alles in deze omgeving ademt Renaissance, barok, adellijke palazzi, geestelijke instellingen en kerken.

Ooit was het oratorium de plek waar de leden van de aartsbroederschap van de Gonfalone (banier) samenkwamen, een religieuze lekenvereniging die al sinds de 14e eeuw bestond. In de tijd van de contrareformatie (2e helft 16e eeuw) beleeft de broederschap haar grootste bloei en een eigen gebouw kan worden neergezet. Voor de decoratie worden verschillende schilders aangezocht waarvan een deel ook in het Vaticaan werkzaam is. De leden van de broederschap sponsoren de fresco’s.

Het resultaat is als een kijkdoosje over Rome in de Contrareformatie, over hoe de nieuwe (oude) uitgangspunten van het geloof in de praktijk werden vormgegeven.

In deze zaal werd vanaf het begin af aan muziek opgevoerd, met name het genre van de oratoria: geestelijke muziek, met drama en verhaal, maar zonder enscenering. Nu is de zaal een concertzaal, die met enige moeite overeind wordt gehouden door gedreven vrijwilligers, met een interessant concertprogramma.

Iedere keer dat ik er ben treft me weer de rijkdom en de diepgang van waar deze zaal voor staat. Ik zie het als een perfecte lens om te begrijpen hoe banden met de kerk alle aspecten van het stedelijk leven in Rome heeft gedomineerd.

Voor jou bezoek kan ik een exclusieve openstelling regelen, en vertel ik je alles over het verhaal van de Broederschap, de fresco’s en het leven in pauselijke Rome. De vergoeding is ook voor kleinere groepen haalbaar. Voor een grotere groep is zelfs de toelichting met een speciaal concert met muziek uit de tijd (met toelichting) denkbaar! Dat zou helemaal mooi zijn….Laat het me weten als je interesse hebt!

Muziek: Enrico Torre (countertenor) Angela Naccari (clavecimbel)



expertgidsrome

25/04/2026

Zo’n VR-bril bij de Circo Massimo experience is misschien niet het meest elegante gezicht. En je haar raakt er danig van in de war Maar het werkt.

Niet omdat de techniek zo hypermodern is. Die is gewoon goed genoeg. Voor mij was het sterke punt dat deze VR je blijft voelen waar je staat.

In het dal tussen Palatijn en Aventijn, wat nu een vlakte lijkt, zie je ineens met de VR wat hier ooit was. Niet alleen de wagenrennen, al waren die natuurlijk de echte volksspelen van Rome. Maar ook een andere laag: rituelen, processies, goden, macht en de mythische begintijd van de stad.

Deze VR laat je dus niet met een knap filmpje verdwijnen in een kunstmatige wereld. Hij legt een historische laag over de plek zelf. Met een route langs verschillende punten krijg je ook verschillende perspectieven te zien.

En precies daardoor gebeurt wat Rome zo goed kan: het verleden schuift even over het heden heen.
Reserveren wel aanbevolen.

20/04/2026

Heb je wel eens goed gekeken naar de achterkant van het Pantheon, aan de Via Della Palumbella? Wat is eigenlijk die ‘doos’ die daarachter staat?

Velen zullen het met me eens zijn: het Pantheon blijft een van de meest fascinerende monumenten van Rome
Sinds kort kun je nu ook ruimtes áchter het Pantheon bezoeken: de begeleide tour heet “Oltre il Pantheon”.

Deze structuur is een verbinding met de achterliggende basilica van Neptunus’, gebouwd door Marcus Agrippa in 25v Chr, toen deze het Marsveld onder handen nam.

Het tussenstuk is gebouwd ten tijde van Hadrianus (zo’n 150 jr later), nadat het oorspronkelijke Pantheon van Agrippa al diverse keren was verwoest en opgebouwd.

Hoewel je er wat snel doorheen gejaagd wordt bevat deze nieuwe opstelling zeer interessante presentaties over geschiedenis en context van het Pantheon. Voor de liefhebbers is dit echt een verdieping op de kennis en begrip van@het gebouw.

Eén van de issues die in de nieuw opengestelde ruimtes wordt getoond, zijn de belangrijke aanwijzingen dat het huidige Pantheon is gebouwd onder Trajanus, een is afgemaakt door Hadrianus zijn opvolger. Die corrigeerde een statisch probleem in de muur van de rotonda met die steungebouw. Ik vond het zeer de moeite waard, en zou zeker vaker gaan.

Makkelijk te boeken via de site van Musei Italiani. Gegidste tours in Italiaans en bijna verstaanbaar Engels.

13/04/2026

Het voelt alsof je door een kunstgeschiedenis boek loopt: de tentoonstelling ‘Da Vienna a Roma, le meraviglie degli Asburgi’ in Palazzo Cipolla (via del Corso). Nog tot en met 5 juli kun je een Europese schilder-reis maken langs de topstukken die zijn verzameld door het Habsburgse huis, die normaal te zien zijn in het Kunsthistorische Museum in Wenen.
Door Vlaanderen, Duitsland, Italie en natuurlijk Nederland zie je de grote meesters die elk in hun eigen land de internationale ontwikkelingen vormgaven of vertaalden. Rubens, Breughel, Tintoretto, Veronese, Arcimboldo, Velasquez, Van Dyck, natuurlijk (onvermijdelijk) Caravaggio.

Frans Hals, Jacob van Ruysdael en Jan Steen vertegenwoordigen de Nederlandse blik. Ik merkte dat ik bij die schilderijen instinctief aansloeg. Jaren van Romeinse beïnvloeding met engeltjes, heiligen, maria’s, hebben mijn blik op de kunst verruimd en verrijkt, en ruimte gegeven aan verbeelding en pathos. Maar de dagelijkse sobere realiteit van de Nederlandsen zit toch ergens in mijn DNA opgesloten.

In een uurtje heb je een heerlijke bijscholing gehad waarin je werkelijk van de ene ‘meraviglia’ in de andere valt.

Opeens zag ik tijdens de paasviering op tv, in het gesprek met Antoine Bodar, een kerk die me zeer dierbaar is: de Santa...
05/04/2026

Opeens zag ik tijdens de paasviering op tv, in het gesprek met Antoine Bodar, een kerk die me zeer dierbaar is: de Santa Prassede.

In dit verscholen juwelendoosje op de Esquilijn komt voor mij alles samen wat ik in Rome vindt: de verstilling en onverwachte schoonheid in oude kerken, verhalen uit alle lagen van de geschiedenis, en een verhaal over geopolitiek en machtsblokken dat hedendaags aandoet.

In de vroege 9e eeuw zit Rome klem tussen twee grootmachten, Byzantium en het Frankische rijk. Maar paus Paschalis I (917-924) wil niet aan de leiband lopen. Om duidelijk te maken waar het heilige gezag ligt volgens hem, in Rome natuurlijk, bouwt hij een fonkelnieuwe kerk: de Santa Prassede.

Paschalis haalt de botten en beenderen van duizenden martelaren uit de catacomben naar zijn nieuwe kerk. Als voorvrouw kiest hij Prassede, een heilige die zich nuttig heeft gemaakt met het verzorgen van de lichamen van de martelaren. De boodschap is duidelijk: de oorsprong van het Christendom is hier in Rome, en als paus ben ik hoeder van die geschiedenis. Als je de vroege martelaren wil vereren, moet je in Rome zijn, niet in Aken of Constantinopel.

Maar de boodschap gaat ook over de toekomst: de prachtige mozaïeken laten een wereld zien die al geordend is door God. De Kerk, de paus zelf, en de duizenden Romeinse (!) martelaren, zijn bemiddelaars tussen dit goddelijke plan en de mensen. Je kunt niet om hem heen... Dat vat de ambitieuze paus Paschalis wel heel letterlijk op, want hij staat best prominent op het apsismozaïek, met portret en al.

Spoiler: bij de herziening van de heiligenkalender is Prassede helaas van de lijst geschrapt. Maar toen was deze kerk al gebouwd.

Binnenkort zal ik meer vertellen over de geopolitieke context van de Santa Prassede. De diepgang en complexiteit waarmee het hele verhaal is uitgedacht door Paschalis heeft zelfs mij verrast.

Adres

Warande 195
Schiedam
3117CL

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Sandrina's Persoonlijk Rome - Programma’s voor Romereizen nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Delen