10/06/2026
Bij deze een gedicht van Dirk.
Ik zit in de cabine en drink nog even een pintje.
Want verdomme weer zie ik dat k zwarte lintje.
Hoe ga ik dit weer verwoorden?
Onbegrijpelijk maar waarheid, weer een fijne collega/vriend verloren.
Het begon in de ochtend, waar op een bekend tijdstip jij nog niet was verschenen.
Niets voor jou, want verslapen dat was al lang geleden.
Na een hoop telefoontjes, toch maar naar jou huis toe.
Misschien was je wel gewoon echt moe.
Bij het aanbellen en kloppen geen gehoor.
Kom op Martijn, op de p***n fabriek moeten ze door.
Dat kan niet zonder jou,
De man van de vracht indelingen vergunningen etc. voor elke bouw.
Toch ging die voordeur niet open.
Nooit hadden wij verwacht dat dit zo zou aflopen.
Met de hulptroepen erbij, uiteindelijk toch bij jou binnen.
Gisteren waren dus jou laatste begroetingen en zinnen.
Onbegrijpelijk je had al een paar pittige jaren achter de rug.
Toch voor een langere tijd was je weer back bij ons terug.
Martijn aka 'Loets' voor ons, wij hebben iets met bijnamen.
รรจn van de oude garde, al ruim vijftien jaar of langer samen.
Een collega/vriend die betrokken was ondanks zijn eigen medische klachten.
Toch altijd een dolletje en veel lachen.
Ik ben een hele tijd met jou samen op stap geweest in jou geliefde Breda, doe er maar twee..
Daar was het altijd gezellig en maakte we van alles mee.
Ook onderweg samen gestaan,
Een hoop meegemaakt en veel gedaan.
Ook kon jij het niet laten om mij altijd te begroeten met een dikke glimlach en 'Heyy Lodewikus1'..
Die woorden ga ik missen is wat ik wel echt meen.
Jij was die lange rustige collega die altijd zijn best deed.
Een discussie niet vermeed.
Vijftig jaar is de helft van jou leven, zo tellen wij.
Schijnbaar houden ze die telling daarboven niet goed bij.
Mijn maar ook onze medeleven gaat uit naar alle familieleden vrienden Zus en zeker jou geliefde Moeder, wat heeft die veel moeten doorstaan.
Hoeveel kan een Mens aan.
Grote vriend, wat valt dit toch zwaar, dat jij nu een reminder moet zijn van leef en geniet elke dag.
Niet fit zijn dat kan, maar ons verlaten was wat niet mag.
We zullen jou nooit vergeten, hier een laatste groet van de Berg/Broeders clan, de dagen zijn anders maar we zullen verder moeten.
Wij gaan zorgen voor een waardig afscheid, doe jij 'De Mossel' daarboven de groeten.
Uit mijn hart
Dirk (Lodewikus 1๐)
๐ฅฒ๐