30/04/2026
മിന്നു വൈകുന്നേരം ഉറങ്ങി എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ മുതൽ മൂഡ് ഓഫ് ആണ്.. കാരണം അവളുടെ അമ്മ തന്നെ.. കുഞ്ഞല്ലേ.. എത്ര പറഞ്ഞു കൊടുത്താലും ചിലപ്പോൾ മനസ്സിൽ കയറിയെന്ന് വരില്ല.. അമ്മമാർ അടുത്തിരുന്നു ഓരോന്നും കൊടുക്കുന്നുമുണ്ട് പറയുന്നുമുണ്ട്.. പക്ഷേ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ പദ്മയെ തേടി വരുന്നത് അറിഞ്ഞു.. പദ്മ കൈകാട്ടി വിളിച്ചു.. മെല്ലെ അവളുടെ മടിയിൽ കൈകുത്തി മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു.. അവളെ എടുത്തു ചേർത്ത് പിടിച്ചു മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.. കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കുറച്ചു നേരം കിടന്നു.. നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ കൊടുത്തു.. മുഖത്തേക്ക് നോക്കി കിടക്കുന്നവളുടെ മനസ്സിൽ എന്താന്ന് പിടികിട്ടുന്നില്ല.. എന്തോ ഒന്ന് തന്നോട് ചോദിക്കാൻ ആയുന്നുണ്ട്.. പിന്നെ അവൾ തന്നെ വേണ്ടാന്ന് വെക്കുന്നുണ്ട്.. നെഞ്ചിലെ ചൂടു തട്ടിയപ്പോ ഉറക്കം വന്നു.. ആർക്ക്.. എനിക്ക് തന്നെ.. കുറുമ്പിയെ ചേർത്തു പിടിച്ചു ഒന്ന് കണ്ണടച്ചു തുടങ്ങിയേ ഉള്ളൂ.. “അമ്മേ”..വളരെ.. വളരെ പതുക്കെ.. അടുത്ത് ചെവി ഇരുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം പദ്മ കേട്ടു.. കണ്ണു വലിച്ചു തുറന്നു മിന്നുവിനെ നോക്കി.. ആ കണ്ണുകളിൽ താൻ എന്തോ തെറ്റു ചെയ്തത് പോലെ.. മുഖം കുനിച്ചു പിടിച്ചു.. പേടി കൊണ്ട് അവളുടെ നെഞ്ച് പടപടാന്ന് മിടിക്കുന്നത് പദ്മയ്ക്ക് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു.. കയ്യിൽ വിറയലുണ്ട്.. പദ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു ചിരി വന്നു പോയി… അവളുടെ ചെവിക്കരികിൽ ചുണ്ടു വെച്ചു.. “എന്തോ”…മുഖത്തു നോക്കാതെ മുറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.. അവളുടെ പേടി കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വരുന്നത് അറിഞ്ഞു.. “ഇതായിരുന്നോ ഇത്രേം നേരം ഈ കുഞ്ഞ് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടിയത് മിന്നൂട്ടാ “..ഈ സേവനം
“മ്മ്.. ഞാൻ ടീച്ചറിനെ അമ്മേന്ന് വിളിച്ചോട്ടെ.. എന്നെ വഴക്ക് പറയുവോ”..
“ഇല്ലാട്ടോ.. അങ്ങനെ വിളിച്ചോ.. പക്ഷേ ആരും ഇല്ലാത്തപ്പോൾ മാത്രം”..
അവൾ സംശയത്തോടെ ഒന്നു നോക്കി.. അത്രയും തെറ്റാണോ അത്.. എന്ന ചോദ്യം ആ കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു..
“ആരെങ്കിലും കേട്ടാൽ അവരും ടീച്ചർ എന്നുള്ള വിളി നിർത്തില്ലേ പൊന്നേ.. പിന്നെ സ്കൂളിൽ ഉള്ള എല്ലാവരും എന്നെ അമ്മേ ന്ന് ആവില്ലേ വിളിക്കുക.. നിന്റെ അച്ഛൻ പോലും ചിലപ്പോ അമ്മേന്ന് കേറി വിളിച്ചു കളയും “..
ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾക്ക് കമന്റ് നോക്കുക 👇
