04/11/2025
იცოდით? 💚
„დელივერერსის“ ისტორია შორს, 1953 წლიდან იწყება — ავიაკატასტროფიდან, რა დროსაც ახალი გმირი დაიბადა. სწორედ ის გახდა ჩვენი ლოგოს შთაგონება.
და იცით რაა? ის გმირი დელივერერსის ერთ-ერთი დამფუძნებლის წინაპარია. ✈️
იგი დღემდე დაკარგულად ითვლება…
როგორი კავშირია, რომ ჩვენც პირველი ნაბიჯები პანდემიის დროს გადავდგით — როცა უბრალოდ გვინდოდა დახმარება.
უსასყიდლოდ ვაწვდიდით საკვებსა და მედიკამენტებს მათ, ვისაც ყველაზე მეტად სჭირდებოდა. ❤️
👉 გაიგეთ, საიდან დაიწყო ჩვენი გზა:
კავკასიონის მთებში მომხდარი ავიაინციდენტი — 1953 წელი
I. ავარიული დაჯდომა
1953 წელს, მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ პერიოდში, კავკასიონის მთებში საბჭოთა სამხედრო-საკავშირო ავიაციის ვერტმფრენმა განახორციელა არაგეგმიური, ავარიული დაჯდომა.
ვერტმფრენში იმყოფებოდა პილოტი და რაომოდენიმე მგზავრი, მათ შორის — ბავშვებიც.
დაჯდომა მოხდა მიუვალ, მაღალმთიან ტერიტორიაზე, სადაც კომუნიკაცია სრულად იყო დაკარგული, ხოლო ამინდის უეცარი გაუარესება ყოველგვარ კავშირს გარე სამყაროსთან გამორიცხავდა.
მგზავრები მთლიანად მოწყვეტილნი აღმოჩნდნენ ცივ და ქარბუქიან გარემოში, დახმარების მოლოდინში.
II. გადარჩენის ბრძოლა
სამაშველო ოპერაცია დაუყოვნებლივ დაიწყო, თუმცა უამინდობამ — ძლიერი ქარი, ნისლი და თოვლჭყაპი — სრულად შეაფერხა საძიებო სამუშაოები.
ვერც საჰაერო გზით მიღწევა ხერხდებოდა, და ვერც სახმელეთო გზით, ვინაიდან ტერიტორია უკიდურესად რთული იყო გადაადგილებისთვის.
საგანგებო სამაშველო შტაბში მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება დაელოდების, ამინდის შედარებით გაუმჯობესებამდე.
თუმცა ყოველი გასული საათი მგზავრების გადარჩენის შანსს ამცირებდა.
სიტუაციას კიდევ უფრო ამძაფრებდა ის ფაქტი, რომ ჯგუფში ბავშვებიც იმყოფებოდნენ.
III. მფრინავის გადაწყვეტილება
როდესაც ყველამ დაკარგა იმედი, მხოლოდ ერთმა ადამიანმა — ახალგაზრდა სამხედრო მფრინავმა — მიიღო გადაწყვეტილება, რომელიც შემდგომ გმირობის სიმბოლოდ იქცა.
მიუხედავად გაფრთხილებებისა და აშკარა საფრთხისა, მან საკუთარი ინიციატივით გადაწყვიტა გაფრენა იმავე მთისკენ, სადაც თვითმფრინავის მგზავრები იმყოფებოდნენ.
შტაბის წევრთა თქმით, ის გამოირჩეოდა სიმშვიდითა და რწმენით, რომ შეძლებდა დახმარებას.
ამინდის უკიდურესი გაუარესების მიუხედავად, ვერტმფრენი აფრინდა და მალევე გაუჩინარდა შავ ღრუბლებში.
IV. გადამწყვეტი ფრენა
ძლიერმა ქარმა და ყინულ ნარევმა ქარბუქმა, შექმნა უკიდურესად მძიმე საფრენი პირობები.
კონტაქტი მალევე დაკარგეს მფრინავთან.
მხოლოდ მცირე ხნის შემდეგ, მთებში ჩარჩენილი მგზავრები ჰყვებოდნენ, რომ დაინახეს ელვის შუქზე ვერტმფრენი, რომელიც მათ ზემოთ იყო გამოკიდებული და ისმოდა ვერტმფრენის განწირული გუგუნი.
ვერტმფრენიდან გაიხსნა სატვირთო ლუქი და დაეშვა სამაშველო ტვირთი — საკვები, თბილი ტანსაცმელი, მედიკამენტები და კავშირის საშუალებები.
ტვირთი დაეშვა მგზავრებთან ახლოს, რამაც მათ საშუალება მისცა რამდენიმე დღე გადარჩენილიყვნენ.
მალე ვერტმფრენის გუგუნი შეწყდა.
სიგნალები ჩაქრა.
ხრამისკენ დაეშვა და ნანგრევებად იქცა.
V. მაშველთა მისვლა
რამოდენიმე დღის შემდეგ, ამინდის მცირე გაუმჯობესების შემდეგ, სამაშველო რადიომიმღებში გაისმა ხმა:
„იმედი გვაქვს, ცოცხლები ხართ! ჩვენ მოვდივართ! გამაგრდით!“
როდესაც მაშველები მივიდნენ ადგილზე, ყველა მგზავრი გადარჩენილი დახვდათ.
ყველა ბავშვი ჯანმრთელი იყო.
სამაშველო ტვირთმა მათ საშუალება მისცა გადარჩენილიყვნენ.
თუმცა, ვერტმფრენის მფრინავი ადგილზეც და ნამტვრევებშიც ვერ იპოვეს.
სამძებრო სამუშაოები გაგრძელდა რამდენიმე თვე, მაგრამ უშედეგოდ.
VI. მგზავრთა ჩვენება
გადარჩენილთა ჩვენებით, ბოლო მომენტში მათ დაინახეს, როგორ გადმოხტა მფრინავი ვერტმფრენიდან — ზურგჩანთით, ხელებგაშლილი.
მისი ცხედარი დღემდე არ არის ნაპოვნი.
საბოლოო ანგარიშში დადასტურდა, რომ სწორედ მისმა ქმედებამ — გმირულად შესრულებულმა უკანასკნელმა ფრენამ — გადაარჩინა ათი ადამიანის სიცოცხლე.
VII. პირადი კავშირი
ეს ადამიანი იყო ჩემი წინაპარი — სამხედრო მფრინავი, რომელმაც საკუთარი სიცოცხლე შესწირა სხვების გადარჩენას.
მისი ისტორია არ მოიპოვება ოფიციალურ არქივებში, მაგრამ გადარჩენილთა მეხსიერებაში იგი დარჩა როგორც სიმამაცისა და ადამიანური ღირსების მაგალითი.
#გმირისისტორია #1953 #სიკეთე #ინსპირაცია #დახმარება
