07/07/2026
Afscheid van Ariël, onze waternimf.
Ariël heeft een bijzonder verhaal.
Ze zou gedood worden omdat ze een hen was, en niet een haan. Jullie lezen het juist: niet enkel haantjes worden gedood in de ei-industrie.
De ouderdieren die bevruchte eieren leggen waaruit leghennen geboren worden, zijn het resultaat van strikt gescheiden foklijnen die doelbewust met elkaar gekruist worden om leghybrides te verkrijgen (hoogproductieve leghennen). Bij veel bruine leghybrides werkt men met een vaderlijn en een moederlijn die er ook uiterlijk verschillend kunnen uitzien: vaak een bruine/rode lijn aan de mannelijke kant en een witte lijn aan de vrouwelijke kant. De witte hanen en de bruine hennen zijn echter niet gewenst.
In de ouderdierenstallen komen er echter regelmatig ‘foutjes’ voor. Soms blijkt een dier niet tot de juiste lijn te behoren, of wijkt het af van wat het fokprogramma voorschrijft. Zulke dieren worden doorgaans uitgeselecteerd en gedood zodra ze ontdekt worden. Ariël haar lot draaide anders uit, omdat ik in de stal op zoek mocht gaan naar deze ‘foute’ dieren.
Zo werd ze, samen met heel wat anderen, gered. En zo werd ze een permanente bewoner van Feathery Forest.
Al heel snel werd duidelijk dat ze gek was op water. Zodra ze het hoorde, kwam ze aangesneld. En als ze de kans kreeg, sprong ze zonder twijfelen in een emmer of bad. Dus we deden wat je doet voor iemand die zo duidelijk laat voelen waar ze gelukkig van wordt: we zorgden voor een ondiep bad waarin ze haar gang kon gaan. Ariël in het water zien scharrelen was pure vreugde.
Ariël kreeg een lang en gelukkig leven. Ze ontsnapte op jonge leeftijd aan de zware condities van de legindustrie, en leidde in plaats daarvan een onbezorgd bestaan met zandbadjes, zon op haar veren, lekkere snacks en veel aandacht. Ze kreeg de kans om niet “een dier uit een stal” te zijn, maar gewoon Ariël. Ze ontwikkelde haar eigen persoonlijkheid en stal harten met haar zachte, maar ook ondernemende aard.
Enkele dagen geleden merkte ik dat ze stiller was dan gewoonlijk. Haar eetlust verdween, en haar blik was anders. Na onderzoek bleek dat ze kanker had, met uitzaaiingen naar de pancreas en darm. Omdat het heel snel van kwaad naar erger zou gaan, met veel ongemak, besloten we haar zachtjes te laten gaan.
We zijn dankbaar dat we haar de kans konden geven op een mooi leven. Dankbaar dat ze hier wél mocht bestaan. En we zullen onze waternimf nooit vergeten.
Rust zacht, lieve Ariël.
