My journey diary

28/09/2021

28 กันยายน 2564

ช่วงนี้ชีวิตเริ่มกลับมามีสีสันสดใสมากขึ้นเพราะสระว่ายน้ำเปิดแล้วจ้าา เราชอบเล่นน้ำมากตั้งแต่จำความได้สมัยเด็กๆ ชีวิตจากที่เคยเหี่ยวเฉาเริ่มกลับมาเบ่งบาน ประดับประดาไปด้วยเสียงหัวเราะ รอยยิ้ม ต้นไม้สีเขียว และท้องฟ้าสวยๆของดวงอาทิตย์อัสดงยามเย็น

เราและผองเพื่อนเล่นน้ำกันตั้งแต่ฟ้าสว่างจนนภาเหลือเพียงความมืดดำ สำลักน้ำบ้าง แสบจมูกบ้าง มีเพื่อนเราจมน้ำด้วย (เกิดอุบัติเหตุและช่วยเหลือได้ทัน) แต่ก็เป็นประสบการณ์และอุทาหรณ์สอนใจว่าชีวิตควรตั้งอยู่บนความไม่ประมาท อีกทั้งยังเป็นแรงผลักดันให้เราอยากเรียน Rescue ช่วยชีวิตคนจมน้ำ

ในสีขาวย่อมมีสีดำ
ในวันฝนตกย่อมมีสายรุ้ง
ในช่วงจังหวะของชีวิตคงมีวันที่ดีและไม่ดีบ้าง
เหมือนกับที่เราไปเล่นน้ำ มีความสุขสนุกสุดเหวี่ยง แต่ความสุขสนุกสุดเหวี่ยงนั้นไม่คงอยู่ตลอดไป เพราะอุบัติเหตุก็ยังเกิดขึ้นได้

ท้ายที่สุดแล้วเราก็ต้องยอมรับเรื่องร้ายๆที่เกิดขึ้นและเก็บไว้เป็นบทเรียนเพื่อก้าวต่อไปในวันข้างหน้า และจดจำให้ขึ้นใจว่าไม่มีสิ่งใดคงอยู่ตลอดไปทั้งเรื่องราวที่สวยงาม หรือฝันร้ายที่คอยหลอกหลอน

2 สัปดาห์ที่ผ่านมาเรามีความสุขมาก เพราะได้ออกไปเล่นน้ำทุกวันจริงๆ เล่นจนผิวเราเริ่มกลับมาเป็นสีแทน ประหนึ่งใช้ชีวิตอยู่บนเกาะหรือริมทะเล 5555 การได้ออกไปทำกิจกรรมข้างนอกกับเพื่อน ได้สัมผัสต้นไม้และแสงแดด สูดออกซิเจนในที่โล่ง เห็นท้องฟ้าสวยๆ ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ แค่มีสิ่งเหล่านี้หล่อเลี้ยงชีวิตในทุกๆวัน หัวใจเราก็คงชุ่มฉ่ำเหมือนป่าที่อุดมสมบูรณ์

รักเพื่อนนะ
แพรวา

05/08/2021

สวัสดีค่ะทุกคน เนื่องจากจำนวนผู้เสียชีวิตไม่ได้เป็นเพียงแค่ตัวเลข แต่เป็นคนรักหรือคนในครอบครัวของใครซักคนหนึ่ง ตัวเราเองพึ่งก็สูญเสียคุณพ่อไปและเข้าใจทุกความรู้สึกของการสูญเสียว่ามันเจ็บปวดเพียงใด

เราจึงเขียนบทความนี้ขึ้นมาเพื่อเป็นแนวทางแก่ผู้สูญเสียในการรับมือกับสภาวะอารมณ์และจิตใจที่โศกเศร้าอย่างรุนแรง

เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าบทความนี้จะสามารถช่วยให้ผู้สูญเสียทำความเข้าใจกับสภาวะอารมณ์และจิตใจของตนเองได้ไม่มากก็น้อย เพื่อฟื้นฟูสภาพจิตใจให้กลับมามีพลังอีกครั้ง

รัก
แพรวา

“บทความนี้เขียนขึ้นเพื่อเป็นแนวทางแก่ผู้ที่เผชิญกับภาวะโศกเศร้าจากการสูญเสีย เพื่อทำความเข้าใจและรู้.....

14/07/2021

July 12, 2021
Shade of life

It’s been a month and twelve days since dad left. My mental health getting a bit better step by step. (Getting better doesn’t mean healed) Now I do take my time, let the emotion go through, feel what I feel and accept it. Just need no rush and be kind to myself. Plus, it is the best natural way to heal I think.

Whatsoever, I’ve learned that at the end, we all have to say goodbye and we can’t deny it. Because someone and something come and go just to decorate our life. Making our life full fill with many feelings and experiences. Everything happens for reasons, follow the timing of life. So things I can do now are spending my precious time with people I love and living my life I would want to write about.

Paewa

08/06/2021

9 วันที่พ่อได้จากไป เราจมอยู่กับความเศร้าและได้ถ่ายทอดความเศร้านั้นออกมาผ่านบทกลอนที่เราเขียนขึ้นมาให้พ่อ

It’s been 9 days since my dad has passed away. I’ve been so depressed and stuck on that circle. So i pass my sadness through the poem i have wrote to my dad.

Are you stand still up there?
Or you’re going to nowhere?

Let me cry it out for you
Because that’s the only thing i can do

Will you come pick me up when it’s time?
Or this is forever say goodbye?

The star would hold you tight
Reach out the sky with the moon beside

The sun would shine on you bright
With the cloud warmly welcome you so nice

I must stay strong and going through
I have no tool to bring you back so i have no clue

Endlessly love cause we’re meant to be
We always loving as it always be

Your body might gone beyond the sea
But your soul will be here forever inside me

08/06/2021

01/06/2021

30 พฤษภาคม 2564

วันที่เราเสียใจที่สุดในชีวิต วันที่ความตายมาถึงคนที่เรารักมากที่สุดคนหนึ่ง พ่อเราเสียชีวิตด้วยอาการปอดอักเสบติดเชื้อเนื่องจากโรคโควิด19 ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมากจนเราทำใจไม่ทัน ความเศร้าในหัวใจมันพรั่งพรูออกมาจนเราไม่รู้จะบรรยายออกมาเป็นคำพูดผ่านตัวอักษรยังไง มันมากมายเกินกว่านั้นมาก เราร้องไห้ตลอดเวลาตั้งแต่พ่อจากไป จนแม้กระทั่งกำลังเขียนบันทึกนี้อยู่ ถ้าน้ำตาเราเปรียบกับเลือดเราก็คงตายเพราะสูญเสียเลือดไปแล้ว

เรื่องราวแย่ๆทั้งหมดในชีวิตที่เคยเกิดขึ้นกลายเป็นเหมือนฝุ่นละอองและเศษควันในทันทีเมื่อเทียบกับเรื่องนี้ ชีวิตเราตอนนี้เหมือนหนังคนละม้วน เราพึ่งจะมีความสุขมากๆเพราะได้เดินทางไปใช้ชีวิตที่เกาะเต่า แต่พอกลับมาบ้านทุกอย่างมันกลับตาลปัตรไปหมด เราพยายามคิดบวกว่าพ่อเราไปสบายแล้ว ความตายเป็นเรื่องกลไกธรรมชาติ แต่เราก็ยังทำใจไม่ได้ ตอนนี้ได้แต่ปล่อยไปตามความรู้สึก เรารู้ตัวเองดีว่าเดี๋ยวเราก็กลับมาเข้มแข็ง แต่มันแค่ต้องใช้เวลา

วันเกิดเราพึ่งผ่านไปไม่นาน เราไม่มีโอกาสได้คุยกับพ่อเพราะตอนนั้นพ่อเราเข้า ICU ไปแล้ว เราได้แต่ภาวนาขอพรข้อเดียวในวันเกิดปีนี้คือขอให้อาการพ่อฟื้นตัวในเร็ววัน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นก็ได้ตอกย้ำเราไปอีกว่าปาฏิหารย์ไม่มีจริง

ก่อนพ่อจากไปเราได้บอกรักพ่อ ใช้เวลากับพ่อเป็นครั้งสุดท้าย และทำหน้าที่ลูกสาวอย่างเต็มที่เท่าที่จะทำได้ เรื่องราวที่เกิดขึ้นจะเป็นบทเรียนที่สอนให้เราต้องเข้มแข็ง ต้องโตเป็นผู้ใหญ่ ต้องรับผิดชอบอะไรอีกหลายอย่างมากมาย นี่แหละคือชีวิต เราต้องเดินต่อ ได้แต่รอเวลาที่ใจพร้อมแล้วจะกลับมาเข้มแข็งอีกครั้ง

รักพ่อสุดหัวใจ
แพรวา

07/05/2021

30 เมษายน 2564

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของเราบนเกาะเต่า เราตื่นแต่เช้ามาจัดกระเป๋าให้เรียบร้อย เตรียมพร้อมเดินทางออกจากเกาะตอนกลางคืน ระหว่างวันเราแวะเวียนไปสวัสดีบอกลาเพื่อนๆพี่น้องชาวเกาะเต่า ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า "เดี๋ยวเราก็ได้กลับมา" ซึ่งมันจริง เรากลับมาแน่นอนอยู่แล้ว แต่ยังไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ อาจจะเป็นอีก 10 เดือนข้างหน้า หรือ 10 ปีข้างหน้า เราไม่มีทางรู้อนาคต ได้แต่ปล่อยให้เส้นจังหวะเวลาทำงานของมันไป

เราใช้เวลาทั้งวันวิ่งเล่นบนเกาะ เก็บบรรยากาศ ความรู้สึก และความทรงจำดีๆกับที่แห่งนี้ไว้ แอบเศร้านิดหน่อยที่จะไม่ได้เห็น sunset สวยๆที่กลายเป็นกิจวัตรประจำวันของเราที่นี่อีกต่อไป เกาะเต่าให้บทเรียนหลายๆอย่างกับเรามาก ทั้งสุขเศร้าเคล้าน้ำตาปะปนกัน เจ็บตัวบ้างมีบาดแผลเล็กน้อยเป็นรสชาติของชีวิต เรามีความสุขมาก ไม่อยากจาก แต่ชีวิตไม่ได้มีแค่เกาะเต่า แน่นอนว่าต้องมีสถานที่เจ๋งๆบนโลกที่รอให้เราไปผจญภัยอีกเยอะ เราจึงตัดสินใจกลับบ้าน เพื่อที่จะวางแผนเดินทางต่อไปที่อื่นในอนาคตอันใกล้นี้

ตกกลางคืนถึงเวลาเดินทางกลับ เรากอดและบอกลาเพื่อนพี่น้องชาวเกาะเต่าทุกคนพร้อมคำว่าไว้เจอกันใหม่ เรากล้าพูดได้เต็มปากว่าเกาะเต่าก็เหมือนเป็นบ้านอีกหลังของเรา เราเดินทางออกจากเกาะอย่าง completely happy ระหว่างเขียนบันทึกนี้เราอยู่ที่สนามบินสุราษฎร์ธานี รอขึ้นเครื่องกลับบ้านด้วยใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังในการเดินทางต่อ : )

#ชีวิตนักเดินทาง

ฝากติดตามการเดินทางครั้งต่อไปของน้องแพรวาด้วยนะคะ อิ_อิ

26/04/2021

Eco Friendly Camp 11-14 March 2021
We living eco life
We clean up the beach
We learn how to protect nature
We learn each other
Also we’re having fun 😊

Spreading some awareness about environment with love and peace is such a thing i always wanna do 🌱🌍

Special thanks to The Dearly Koh Tao Hostel and New Heaven Reef Conservation Program
for supporting my big dream project! 🙏🏽💚

25/03/2021

Sunset after it has been raining for a few days

March 25, 2021

20/03/2021

3 เดือนผ่านไปกับการใช้ชีวิตบนเกาะเต่า เกาะเล็กๆที่อบอวลไปด้วยความอบอุ่น รายล้อมด้วยเพื่อนพ้องที่กลายเป็นครอบครัว เกาะเต่าไม่ใช่สถานที่แต่คือผู้คน (?) เราตั้งคำถามนี้ในใจอยู่คนเดียว และปล่อยให้กาลเวลาเป็นผู้ให้คำตอบ

การใช้ชีวิตบนเกาะเต่าของเราสุดแสนจะเรียบง่าย สังคมที่นี่ไม่สนใจคำว่า “วัตถุนิยม” ซึ่งแตกต่างจากชีวิตในเมืองกรุงแบบที่เราเคยอยู่โดยสิ้นเชิง คนเกาะเต่าส่วนใหญ่ไม่ได้ให้ความสนใจกับสิ่งภายนอก ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตา กระเป๋าแบรนด์เนมหรูหรา หรือรองเท้าผ้าใบสุดแพง สังคมที่นี่วัดกันที่ความสามารถของบุคคลว่าทำอะไรได้บ้าง จะดำน้ำ เล่นดนตรี เล่นกีฬา วาดรูป ทำอาหาร หรืออื่นๆ ฯลฯ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมคนเกาะเต่าถึงมีเอกลักษณ์ที่สุดโต่งและมีความเป็นตัวของตัวเองสูง ทุกคนที่นี่ต่างเข้าใจในธรรมชาติของกันและกัน อยู่กันด้วยความเข้าใจ ความสันติ และมิตรภาพ เราไม่แปลกใจเลยว่าทำไมหลายๆคนถึงมาเกาะเต่าซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงแม้ว่าจะเที่ยวจนครบทุกซอกทุกมุมแล้วก็เถอะ

เราได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆหลายอย่างมากจากที่นี่ ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องความรู้รอบตัวและการพัฒนาทักษะของตัวเองทั่วไป แต่ที่สำคัญเลยคือการที่เราได้ค้นพบความเป็นตัวเอง เราได้รู้ตัวเองอย่างแน่ชัดว่าเรารักอิสระ เรารักธรรมชาติ เรารักการเขียน และเราเป็นคนชอบทำกิจกรรม หลังจากได้รู้จักตัวเองแล้วทำให้การวางแผนการใช้ชีวิตหลังเรียนจบของเรามันเริ่มเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น ถ้าเราไม่ได้มาที่นี่เราคงไม่ได้เจอตัวเอง และป่านนี้อาจจะยังไม่รู้ว่าชีวิตหลังเรียนจบต้องทำยังไงต่อ เกาะเต่าเป็นหนึ่งในบทเรียนที่สำคัญของชีวิตเรา ใครจะคิดว่าการแบ็คแพ็คมาท่องเที่ยวแค่ครั้งเดียวของเราที่นี่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตเราไปตลอดกาล

17/02/2021

12 กุมภาพันธ์ 2021

หลังเลิกงานตอนเย็นเราออกไปที่หาดฉโลกที่ประจำของชาวแก๊งค์ นาทีที่ไปถึงคือนาทีเดียวกันที่รู้ว่าวันนี้จะมีงาน Music jam session เราตื่นเต้นมาก จึงช่วยพี่ๆจัดเตรียมสถานที่ ยกเครื่องดนตรีลงมา ขุดทราย ตั้งเสา ขึงผ้า ต่างๆ เนรมิตแผ่นทรายให้กลายเป็นเวที งานเริ่มช่วงพระอาทิตย์กำลังตกดินพอดี สีท้องฟ้าสวยมาก มีสีเหลือง สีส้ม และสีชมพูตัดกับสีฟ้า มีเสียงดนตรี เสียงลม เสียงคลื่น และเสียงหัวเราะ เราเต้นรำ เล่นดนตรี ร้องเพลง ดื่มไวน์ enjoy the moment, ขณะนั้นเพื่อนเราชื่อเอิร์นได้พูดกับเราว่า "ดูดิ เหมือนอยู่บนสวรรค์เลย" เราจึงกวาดสายตามองไปรอบๆแล้วคิดในใจว่า เออจริงว่ะ บรรยากาศตรงนั้นมันเหมือนอยู่บนสวรรค์มากจริงๆ ภาพสวยมาก ขอบคุณชาวแก๊งค์ที่ช่วยกันทำให้วันนี้มันเป็นวันที่เจ๋งไปอีกวัน เรามีความสุขมากจนรู้สึกว่าต้องเขียนไดอารี่เพื่อเก็บความทรงจำนี้ไว้ :-)

07/02/2021

สวัสดีค่ะทุกคนนน! วันนี้แพรวาจะมาแชร์ประสบการณ์โดนแพลงก์ตอนหรือแตนทะเลกัด คันยุบยิบๆๆๆๆ ไปหมดทั้งตัว เนื่องจากส่วนตัวเป็นคนผิวแพ้ง่ายและมีโรคประจำตัวคือโรคภูมิแพ้ผิวหนังเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พอโดนไอเจ้าตัวแพลงก์ตอนทะเลกัดจึงแพ้หนักมากอย่างที่เห็น เรียกได้ว่านอนไม่ได้ต้องตื่นมานั่งเกาและทาคารามายล์ตอนตี 2 ตี 3 เพราะมันคันมากกกกกกกกกกกก (จริงๆแล้วห้ามเกาเพราะมันจะลามและแพ้หนักกว่าเดิม แต่ใจฉันมันทนไม่ไหวจริงๆพี่จ๋า) ซึ่งไอเจ้าตัวแพลงก์ตอนหรือแตนทะเลเนี่ยเป็นตัวอ่อนของพวกสัตว์ทะเลมีพิษจำพวกแมงกระพรุนหรือดอกไม้ทะเล ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า อาศัยอยู่ในน้ำทะเล เมื่อโดนมันปล่อยเข็มพิษใส่ปุ๊ปจะรู้สึกแสบๆร้อนๆวูบวาบไปที่ผิว ใครที่ไม่แพ้ก็โชคดีไป แต่ใครที่แพ้ก็จะเป็นตุ่มคันคะเยอแบบเราเลย

วีธีป้องกัน : สำหรับคนที่ดำน้ำหรือเล่นน้ำในทะเลควรใส่ชุดที่ปกปิด แขนยาว-ขายาว เช่น wet suit แบบเต็มตัว หรือ rashguard ก็ย่อมได้ นอกจากนี้การทาครีมกันแดดก่อนลงน้ำก็สามารถกันแตนทะเลได้เช่นเดียวกัน แต่แค่บางยี่ห้อ (เช็คดีๆกันนะจ๊ะ ควรใช้ครีมกันแดดที่ไม่มีสารทำลายปะการัง)

ส่วนวิธีรักษาแบบบ้านๆของเราคือทานยาแก้แพ้และนำผักบุ้งทะเลมาพอกตัว!!!!
ซึ่งผักบุ้งทะเลเป็นพืชสมุนไพรที่ขึ้นอยู่บริเวณชายฝั่งทะเล มีสรรพคุณในการถอนพิษจำพวกแมงกระพรุน เราก็ไม่รอช้าซิ่งไปเก็บใบผักบุ้งทะเลมาตำให้ยางแตกแล้วเอามาพอกทั้งตัว พอพอกไปแล้วปุ๊ปมันจะเย็นๆแล้วทำให้รู้สึกหายคัน เราพอกทิ้งไว้ประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่ง ผลที่ได้คือผื่นแพ้บวมและแดงน้อยลง (ฟีลเหมือนแผลแห้ง) แต่ยังคันอยู่นิดหน่อย ห้ามใจตัวเองไว้ไม่ให้เกา หลังจากนั้นประมาณ 2-3 วันผื่นก็ค่อยๆจางและยุบลง ทิ้งรอยดำไว้ให้ดูต่างหน้า นอกจากนี้ผักบุ้งทะเลยังช่วยแก้ปวดท้อง เป็นยาถ่าย ขับปัสสาวะ แก้แผลอักเสบเรื้อรัง ป้องกันตะคริว และอีกมากมาย ฯลฯ

ซึ่งหลังจากที่ใช้ผักบุ้งทะเลรักษาผื่นแพ้ไป เรารู้สึกว้าวซ่ามาก แบบสมุนไพรไทยแม่งของจริงว่ะ พอกไปทีเดียวคืออาการแพ้ดีขึ้นในทันตา ถ้าใครโดนแมงกระพรุนหรือแตนทะเลกัดอย่าเกาเด็ดขาด!!! และให้รีบหาผักบุ้งทะเลมาพอกด่วนนนน

อ้างอิงข้อมูล
https://www.disthai.com/17075536/%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A5
https://www.facebook.com/justasimpledive/posts/2341873942718331/