We zijn er nu tóch

10/04/2026

10/04/2026

10/04/2026

Dag 7: van Bagnoregio (I) naar Saint Louis (F) - 825km
Om 10.00 uur moesten we het appartement in Bagnoregio verlaten hebben. Daar hebben we optimaal gebruik van gemaakt: Om 3 voor 10 sloten we de deur achter ons. 😁
Langzaam maar zeker lieten we de Apennijnen achter ons.. 🥺 na een ellenlang stuk van 222km 😴 over de snelweg en Milaan voorbij kwamen we weer aan de douane van Zwitserland. Engeltjes als wij eruitzien (en zijn! 😉😇) moesten we niet stoppen voor controle. Daarna op naar de Gotthard. En ja, er was file, maar gelukkig geen uuuuuren. 40 minuten ongeveer. De pass was nog steeds gesloten, dus die is voor een andere keer. ✌️ Net voor de tunnel zijn we even gestopt voor een natje en een droogje. Daarna was het nog maar 2 uur rijden en dat hebben we dan ook zonder tussenstop gedaan. We reden door tunnels en langs ontzettend grote meren. De aarde is zo'n mooie plek om op te mogen wonen. 💙🌍💚
Iets later dan verwacht kwamen we dan eindelijk aan in Saint Louis. Het was rond half 10 en het was ook al donker. Het appartement was echt mooi en modern ingericht. De do**he wil ik nu ook thuis. 😄 Omdat het voor ons beiden maar vooral voor Griffin een lange zware rit was geweest, hebben we ons snel gewassen en zijn daarna gelijk gaan slapen. Helaas geen Netflix. 🤷‍♀️ Bonne nuit! 🌙⭐️

09/04/2026

Dag 6: Sacro bosco, geografisch middelpunt, Cascata della Marmora
Na rustig te zijn opgestaan (Griffin 2 espresso's op z'n vaste stek) stelden we de routeplanner in naar Bomarzo. We reden over de binnenwegen en zagen prachtige vergezichten. Aangekomen in Bomarzo was het Sacro Bosco niet moeilijk te vinden. Het staat hier allemaal goed aangegeven. We kochten ons entreekaartje en gingen op pad. Het was er heel mooi en op zich ook wel rustig (als je de bus bambino's niet meerekent). We zijn hier ook de eerste Belgen tegengekomen. 😄

De tuin is onstaan in de 16e eeuw, toen Vicino Orsini een park creëerde waar "Ladies and Knights" kwamen mijmeren over hun wensen totdat ze verdwaald raakten. Het stond vol met ietwat rare beelden van mensen en monsters. Na Vicino's dood raakte het in verval totdat de Bettini famiglia het in zijn huidige glorie restaureerde. Nu komen er van over de hele wereld toeristen kijken naar de unieke kunst.

We aten een panini in de auto en vervolgden onze weg naar Narni, het geografisch middelpunt van Italië. De enige mensen die daar rondliepen waren locals die hun hond uitlieten. Zeer rustig dus. Na enige tijd een bospad te hebben gevolgd (met elfjes!🥰) kwamen we aan bij de Ponte Cardona, een oud aquaduct en het Centro Geografico d'Italia. Voor good luck en good fortune heb ik ook een centje achtergelaten daar en om dat kracht bij te zetten hebben we even onze vingers op het middelpunt gezet 😊❤️

Het hoogtepunt van de dag was toch wel de Cascata della Marmora 🌊 in Terni, een kunstmatige waterval die ze een paar keer per dag aanzetten (en dus ook weer uit). Hier was het ook wel wat drukker, veel studenten (stinktieners) waaronder ook een bus West-Vlamingen.
Er waren routes naar de verschillende watervallen en bij sommigen werd je echt nat. Gelukkig was het een warme dag. ☀️😄 Je kon ook naar waterval n°1, die was next level 🫣 maarja, we waren er nu tóch. Met een kop zo rood als een tomaat en zware hyperventilatie (ik hè, Griffin had nergens last van) zijn we toch aan de top gekomen. 600 treden over 1km en 150m hoogte. Maar wat was het de moeite waard!!! 🫶 Ik had het ook echt niet anders gewild. En ja, toen weer die 600 treden naar beneden hè 🙈
Onze voeten deden enorm zeer. We hebben die dag ongeveer 17000 stappen gezet, dus het mocht ook wel 😅 De terugrit naar Bagnoregio was dan ook stiller dan normaal, want we waren allebei afgepeigerd. Aangekomen in ons appartement (na natuurlijk de sleutel eerst nog een keer vergeten te zijn in de auto), hebben we snel wat gegeten, gedoucht en lagen we rond half 10 op één oor. Buona notte. 😴😴 Morgen begint de terugreis✌️🛣

09/04/2026

Dag 5: Civita di Bagnoregio en eindelijk pizza voor Griffin 😉🍕
Gisteren de planning gemaakt om Civita in de ochtend te bezoeken, om de hordes toeristen voor te zijn.
We hebben ontbeten op het terras van Bona Ventura (caffetteria italiana) bij ons om de hoek en zijn gewapend met de Air Up (deze keer wél) op pad gegaan.
Het bleek een goede keus te zijn geweest, want er was nagenoeg niemand! 😁 👌
Stevige kuiten heb ik hier wel gecreëerd 🙈 Het voelde ook een beetje als een pelgrimstocht en iedereen loopt 'm voor zijn eigen missie. Griffin al 100m verderop, ik kwam er sjokkend en hijgend achteraan 🥵😂
Beste lezers, mocht je ooit hier zijn, Civita di Bagnoregio moet écht op je lijstje! Het is zó de moeite waard! 🫶 Eenmaal terug op het 'vasteland' werden we nóg blijer dat we dit in de ochtend gedaan hadden, want voor ons stond een hele zwerm toeristen te wachten aan het loket. Sommigen op slippers (sletsen), die we dan stiekem uitlachten, want "meske, gij gaat het nog zwaar hebben!" 🤭
De rest van de dag besloten we rustig aan te doen en in Bagnoregio te blijven. 'S middags hebben we een panini gegeten (zó lekker!! 😋) en de omgeving wat verkend. Even naar de lokale supermarkt om een kurkentrekker (en wijn 😉) en gereserveerd bij een restaurant waar Griffin dan eindelijk zijn pizza kon eten. Terwijl ik een kleine siësta hield, is Griffin nog maar wat gaan wandelen (die man is onvermoeibaar 🙈) en is hij uiteindelijk gestrand op ons inmiddels vaste terrasje met een biertje én notjes 😄
'S avonds zijn we lekker uit eten geweest, maar we waren wat vroeg dus okeee nog maar een wijntje dan 🤣 en heeft Griffin een ezel voor me gekocht!😍 In een huisje! 🥹 Voor m'n verjaardag 🥰❤️
Buona notte, morgen gaan we weer on the road!

09/04/2026

Dag 4: Città della Pieve, Orvieto, Bagnoregio
Na een klein ontbijt en onze auto te hebben ingeladen, vervolgden we onze reis verder door het prachtige Italië. We lieten Lago Trasimeno achter ons en gingen de bergen in naar Città della Pieve. Hier was een Paasmarkt aan de gang en mensen waren van heinde en verre gekomen, dus een parkeerplaats vinden was nog niet zo evident. Gelukkig ben ik met Griffin de Maere. 😏 Die plant z'n eigen namelijk overal tussen. 😎 We hebben hier eventjes rondgekeken en ik had niet echt een to do-lijst, maar een espresso drinken op een lokaal terras kan natuurlijk eigenlijk niet ontbreken, dus ✅️
Na de shortcut naar de auto gepakt te hebben (🙈) gingen we weer op weg. Onze volgende stop was Orvieto, een stad gebouwd op vulkanische tufsteen. Hier was het écht heel druk en hebben we even kennis mogen maken met het soms te egoïstische karakter van de mens (alles is goedgekomen hoor; geduld loont 😊). In plaats van de lift hebben we de trappen gepakt (duh, moest toch aan m'n stappen komen??) 🤣 Hier hebben we op ons gemakje geluncht. Orvieto is echt een prachtige stad en nog mooier als je hem vanaf een afstand ziet, temidden van de groene glooiende heuvels. Na een klein halfuurtje verder te hebben gereden, kwamen we op onze eindbestemming: Bagnoregio. Omdat de bnb in een autoluwe zone ligt, moest ik een stukje te voet om de groene kaart te gaan halen voor onze parkeerplek. Like a true donna italiana liep ik daar met mijn rolkoffertje door de straat, alsof ik precies wist waar ik moest zijn 😎😅 Bagnoregio is bekend om zijn Civita di Bagnoregio; la città che muore (de stervende stad), omdat het op een rots ligt die door erosie langzaam afbrokkelt. Alsof het nog niet genoeg was dat heel Lazio hier rondliep, hadden ze ook nog eens een paar blikken met Chinezen opengetrokken 😄 die het blijkbaar een hoogtepunt vonden om één voor één op de foto te gaan met een cactus. 🌵 Voor mij, kak dus. Maar het is me gelukt en ik ben langs de rustige kant teruggelopen naar de auto. Nadat we heel ons hebben en houden naar de bnb hadden gesleurd, wilde ik tóch dezelfde dag nog even snel gaan kijken waar het hier allemaal om te doen is en ik moet zeggen, het viel niet tegen!
Na ons wat te hebben opgefrist hebben we 's avonds nog een wijntje gedronken op een gezellig terras en omdat la vita toch al divertente was, wilden we in de bnb verder gaan, maar bleek er geen kurkentrekker aanwezig! 😱 Mijn handy man, mijn alleskunner,... geen uitdaging gaat hij uit de weg! 💪 Met een schaar, een schroef en een vork is het 'm gewoon gelukt en was de avond toch nog gered! 🙌 Morgen maar eens een kurkentrekker scoren voor onze host, want dit is puntenaftrek 😆

09/04/2026

Dag 3: Buona Pasqua! 🐣🐇
Vandaag reden we naar Perugia, de hoofdstad van de provincie Umbria, en een half uurtje van Passignano. Na alle Italianen die te laat waren voor hun paasbrunch te hebben overleefd, stonden we geparkeerd onderaan de berg (zo bleek later 🤭). Sportief als wij zijn begonnen we enthousiast de trappen te beklimmen (maar halverwege hebben we tóch even de roltrap genomen. Ja, als het dan tóch kan. 🤷‍♀️ 😅). Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat het druk ging zijn, maar Italianen zijn net Belgen; die kunnen niet thuisblijven (love you hè my amici belgi 😘). Het was ook zulk lekker weer 22°C ☀️ We hebben bovenop de Rocca Paolina gestaan, een Middeleeuws fort. Wat een uitzicht! Echt prachtig. Daarna over een marktje gewandeld waar veel keramiek werd verkocht, typerend voor deze streek, en een ketting gekregen van mi amor 🫶 We hebben wat gegeten op de trappen aan Palazzo dei Priori en wat verloren gelopen in de zoektocht naar een bijzonder oud aquaduct en toen zijn we terug naar de auto gegaan (bergafwaarts! 🎉).
We hadden gezien dat er een pontje was dat naar een eiland in het meer ging. Dat zouden we wel eens even gaan ontdekken natuurlijk. Aangekomen in San Feliciano en na some serious Italian parking 😎 kochten we een ticket naar Isola Polvese. 🏝 Het eiland was groter dan we verwacht hadden en het klooster hebben we dan ook niet bereikt (ik was toch niet van plan om te blijven). Na de dürüm er 5x te hebben afgezwoegd 🥵 hadden we wel een sapje verdiend. 😁 Terug aangekomen in het appartamento heeft DreamTeam een heerlijke maaltijd gemaakt (een croissantkrans) en hebben we nog even nagenoten op ons terrasje, in het gezelschap van ons buurhondje. 🐕 Morgen weer op tijd uit de veren, want we gaan back on the road: Bagnoregio! ⛰️

09/04/2026

Dag 2: Passignano sul Trasimeno 🇮🇹
Onze wekker liep af om 6.00 uur. We maakten ons klaar, laadden de auto weer in en rond 7.15 uur waren we weer on the road. 👌😎 Na veel gebakkelei over en weer en getwijfel tóch maar besloten om de pas te pakken. Eenmaal daar aangekomen, was de pas nog gesloten. Helaasch, misschien op de terugweg. 🤞Tot onze grote opluchting - en vooral die van Griffin 😉, stond er 0,0 file voor de tunnel. We kwamen eruit in Airolo, wat ondanks dat de naam een beetje Italiaans aandoet, tóch nog steeds Zwitserland is. 😅 Uiteindelijk waren we er dan toch écht: de douane van Italia! 🇮🇹 en gelijk bij Como, waar we even een tussenstop hebben gemaakt en aan het meer een ontbijtje hebben gescoord terwijl er naast ons watervliegtuigjes op en aan vlogen. Daarna terug en route, maar er moest echt wel even getankt worden. Terwijl Griffin reed, had ik de taak op me genomen om een goedkoop tankstation te vinden. En jawel, één gevonden in Binasco, even van de hoofdroute af. 1,699, dat was toch echt niet slecht! Helaas vond het apparaat mijn oranje kaart zó mooi dat hij het niet wilde teruggeven. 😱 Maar gelukkig was daar die knappe Italiaan met zijn mooie ogen 👀 die een deerne in nood maar al te graag wilde redden. 🤺 Een glimlach en een knipoog later (en na Griffin nog wat jaloers gemaakt te hebben😆) gingen we weer op weg. Rond 16.00 uur kwamen we aan in Passignano, waar we bij de Eurospin eerst nog even wat boodschapjes hebben gehaald. Om 16.30 uur kwamen we aan bij Oasi la Perla appartamento , onze 2e bnb. Saverio, de host, heette ons welkom en met een poco inglese en een poco italiano liet hij ons zien waar we de komende dagen zouden verblijven. Saverio vertrok weer, en Griffin ging koken. 😍 Aan een tafeltje op het terras hebben we genoten van een heerlijk diner; hapjes, quiche (ja, er was nog quiche!) en een glaasje prosecco erbij. La dolce vita, maar écht. Geen geluid van auto's, alleen de vogeltjes. Jij en ik, per siempre 🫶 Buona notte, Passignano sul Trasimeno! 😴

09/04/2026

Dag 1: reis naar Erstfeld
Onze wekker ging om 5u 🥱😴 auto en kinderen inladen en hop, naar Waasmunster. Bij bompi de kids gedropt. Rond half 8 zijn we vertrokken op onze grote roadtrip. 🫶 Voordat we het wisten waren we Brussel al voorbij en toen ging het snel. Eerste stop in Luxemburg, waar we een koffie gedronken hebben en onze blaas geleegd. 😄 Na nog een paar stops (en 9 uur verder) kwamen we aan in Erstfeld. De bnb lag op een bedrijventerrein, net buiten het dorpje. Pal tussen de bergen. We waren er stil van. Je voelt je zo nietig dan. 🏔🏔 Yasmin, onze host, heette ons welkom, vroeg of we ontbijt hadden gewenst, maar dit hebben we vriendelijk afgewezen. Morgen moesten we immers weer vroeg op om niet in de file te staan voor de Gotthardtunnel. (⚠️Die dag stond er 240 minuten file!⚠️) Ze verwees ons naar een leuk restaurant in het dorp waar we een heerlijke burger en frietjes hebben gegeten, en een halve liter bier. 🍻 Dat hadden we wel verdiend. 😊 Die avond lagen we om 21.00 uur op één oor. Gute nacht, Erstfeld. 😴

09/04/2026

Het idee van "We zijn er nu tóch" is ontstaan tijdens een autoreis die mijn vriend en ik maakten naar Italië, in aanloop naar mijn 40e verjaardag. Op een ochtend bedacht ik dat het leuk zou zijn om na elke dag een kort reisverslagje te maken van de plaatsen die we bezocht hebben en de avonturen die we beleefd hebben. Niet om op te scheppen, zulk soort personen zijn wij totààl niet. Maar eerder om leuke herinneringen te hebben voor later. 🥰 Een soort reisblog dus. Dat deze pagina nog maar veel meer avonturen mag krijgen, want het leven is al zo kort, dus we genieten ervan zolang het kan 🫶